પાઠ 2 સાઈકલ-સવારીની ખાટીમીઠી - સ્વાધ્યાય

પાઠ ૨: સાઈકલ-સવારીની ખાટીમીઠી

સ્વાધ્યાય અને પ્રશ્નોત્તરી

ધોરણ 8 ગુજરાતી


૧. વાતચીત

(૧) તમને કેવી સાઈકલ ગમે?

જવાબ: મને નવી, મજબૂત, ગિયરવાળી અને સુંદર આકર્ષક રંગની સાઈકલ ગમે છે.

(૨) તમે સાઈકલ ચલાવતાં કેવી રીતે શીખ્યા હતા? કહો.

જવાબ: જ્યારે હું નાનો/નાની હતો/હતી ત્યારે મારા પિતાજીએ/મોટાભાઈએ મને સાઈકલ પર બેસાડીને પાછળથી પકડી રાખી હતી. શરૂઆતમાં બેલેન્સ ન રહેતાં હું થોડીવાર પડી પણ ગયો/ગઈ હતી, પરંતુ ધીમે ધીમે પેડલ મારતાં અને હેન્ડલ સીધું રાખતાં મને સાઈકલ ચલાવતાં આવડી ગયું.

(૩) તમારી સાઈકલને રસ્તામાં પંક્ચર પડી ગયું હોય, તો તમે શું કરશો?

જવાબ: જો મારી સાઈકલને રસ્તામાં પંક્ચર પડી જાય, તો હું તેના પર સવારી કરવાને બદલે તેને દોરીને નજીકના સાઈકલ રિપેરિંગ સ્ટોર (પંક્ચરવાળાની દુકાને) લઈ જઈશ અને પંક્ચર સરખું કરાવીશ.

(૪) સાઈકલની બ્રેક ન લાગે ત્યારે સાઈકલની ગતિ અટકાવવા તમે શું કરો છો?

જવાબ: સાઈકલની બ્રેક ન લાગે ત્યારે હું ધીમે ધીમે પેડલ મારવાનું બંધ કરી દઉં છું અને મારા બંને પગ રસ્તા પર ઘસીને સાઈકલની ગતિ ધીમી પાડીને તેને ઊભી રાખવાનો પ્રયત્ન કરું છું.

(૫) સાઈકલ ચલાવતી વખતે શી કાળજી લેશો?

જવાબ: સાઈકલ ચલાવતી વખતે હું હંમેશાં રસ્તાની ડાબી બાજુએ ચલાવીશ, રસ્તા પર આગળ ધ્યાન રાખીશ, ભીડભાડવાળી જગ્યાએ સાઈકલ ધીમી ચલાવીશ અને વળાંક આવે ત્યારે યોગ્ય રીતે ઘંટડી વગાડીશ.

(૬) તમે સાઈકલનો ઉપયોગ ક્યાં ક્યાં કરો છો?

જવાબ: હું સાઈકલનો ઉપયોગ રોજ શાળાએ જવા, મિત્રોના ઘરે રમવા જવા, નજીકના બગીચામાં ફરવા જવા અને ઘરની નાની-મોટી વસ્તુઓ બજારમાંથી લાવવા માટે કરું છું.

(૭) સાઈકલ ચલાવવા માટે ક્યારે ક્યારે વધારે બળ લગાવવું પડે છે?

જવાબ: જ્યારે રસ્તો ઢાળવાળો (ચઢાણવાળો) હોય, સામસામેથી જોરદાર પવન ફૂંકાતો હોય, સાઈકલના ટાયરમાં હવા ઓછી હોય, અથવા પાછળ કેરિયર પર કોઈ મિત્ર બેઠો હોય ત્યારે સાઈકલ ચલાવવામાં વધારે બળ લગાવવું પડે છે.

(૮) સાઈકલ સરળતાથી ચાલે એ માટે તમે શું કરો છો?

જવાબ: સાઈકલ સરળતાથી ચાલે એ માટે હું નિયમિત રીતે તેની ચેઈનમાં ઓઈલ કે ગ્રીસ પુરાવું છું, ટાયર-ટ્યૂબમાં પૂરતી હવા રખાવું છું અને સાઈકલની સાફ-સફાઈ રાખું છું.

(૯) તમે ક્યારે ક્યારે સાઈકલ પરથી નીચે પછડાયા છો? કેમ?

જવાબ: હું જ્યારે શરૂઆતમાં સાઈકલ શીખતો હતો ત્યારે સંતુલન (બેલેન્સ) ન રહેવાને કારણે પછડાયો હતો. વળી એકવાર રસ્તામાં અચાનક કૂતરું આવી જવાથી ગભરાઈને બ્રેક મારવા જતાં હું પછડાયો હતો.

(૧૦) તમને સાઈકલ કોણે લાવી આપી હતી? ક્યારે?

જવાબ: મને મારી સાઈકલ મારા જન્મદિવસે મારા પિતાજીએ ભેટમાં લાવી આપી હતી.


૨. ઉદાહરણ મુજબના શબ્દો શોધો અને તેનો અર્થ લખો.

  • ઉદાહરણ : લગોલગ – છેક પાસે, અડીને
  • (૧) મનોમન – મનમાં ને મનમાં
  • (૨) તસતસ – તસતસે એમ, તંગ
  • (૩) ભારોભાર – પૂરેપૂરું, સરખે ભાગે (કે અત્યંત વધારે)
  • (૪) બારોબાર – વગર પૂછ્યે કે કહ્યે કરવું, પરબારું
  • (૫) અડોઅડ – બિલકુલ અડીને

૩. સ્થાનિક ભાષાના શબ્દના અર્થની ધારણા કરો અને સાચા શબ્દ સામે ખરું () કરો.

  • (૧) રમરમાટી – ખૂબ ઝડપી (✓)
  • (૨) હામ – હિંમત (✓)
  • (૩) ધફ્ફો – માટીનો ઢગલો (✓) (પાઠમાં 'ધૂળના ધફ્ફા' નો ઉલ્લેખ છે)
  • (૪) ભીંત (ટેક્સ્ટમાં 'લેંત' લખેલ છે) – દીવાલ (✓)
  • (૫) પંસર (પંક્ચર) – ટાયર-ટ્યૂબમાં કાણું પડવું (✓)
  • (૬) તગારું – છાબડા ઘાટનું લોઢાનું એક પાત્ર (✓)

૪. ઉદાહરણ મુજબ પાઠમાં વપરાયેલ પાંચ રૂઢિપ્રયોગ અર્થ સાથે લખો. તે દરેક માટે પાઠમાં વપરાયેલું વાક્ય લખો. પછી બીજું એક નવું વાક્ય લખો.

ઉદાહરણ: વાંકું પડવું : માઠું લાગવું, વાંધો પડવો.
પાઠનું વાક્ય : એટલે ચલાવતી વખતે વાતવાતમાં એને વાંકુ પડે.
તમારું વાક્ય : રક્ષા એવી રિસાળ કે નાની નાની વાતમાં એને વાંકુ પડે.

  • (૧) દગો દેવો
    અર્થ: વિશ્વાસઘાત કરવો, છળકપટ કરવું.
    પાઠનું વાક્ય: સાઈકલ ક્યારેક દગો દઈ દે.
    તમારું વાક્ય: મુશ્કેલીના સમયે ખરાબ મિત્રો હંમેશાં દગો દે છે.

  • (૨) ફિલ્મ ઉતારવી (કે ભૂમિશયન કરાવવું)
    અર્થ: ફજેતી થવી.
    પાઠનું વાક્ય: કોઈ ન જુએ તેવી ખળાવાડમાં કે એવી બીજી જગ્યાએ બન્યું હોત તો વાંધો નહોતો, પણ ચોરે બેઠેલા ફિલમ ઉતારે તે કાઠું લાગતું.
    તમારું વાક્ય: રસ્તા વચ્ચે સાઈકલ પરથી પડી જતાં લોકોએ મારી ફિલમ ઉતારી.

  • (૩) બાપડું થઈ જવું
    અર્થ: ગરીબડું કે રાંક થઈ જવું.
    પાઠનું વાક્ય: દુશ્મન ક્યાં બેઠો હોય એની ખબર ન પડે ને સાઈકલ બાપડી થઈ જાય.
    તમારું વાક્ય: સાહેબે ચોરી પકડી પાડી ત્યારે ચોર સાવ બાપડો થઈ ગયો.

  • (૪) વટ પાડવો
    અર્થ: રોફ જમાવવો.
    પાઠનું વાક્ય: વટ પાડવાની ખ્વાહિશ હોય, પણ વટ ધૂળમાં પડી જાય.
    તમારું વાક્ય: નવી મોટરકાર લઈને મોહનભાઈ ગામમાં વટ પાડવા નીકળ્યા.

  • (૫) ભરી પીવું
    અર્થ: ન ગાંઠવું, ન ગણવું.
    પાઠનું વાક્ય: એવા જોખમને ભરી પીવાની બેસનારની તૈયારી હોય.
    તમારું વાક્ય: હિંમતવાન માણસો પહાડ ચઢવાનાં જોખમને પણ ભરી પીવે છે.

૫. વાક્યના સાચા અર્થ સામે ખરું () કરો.

  • (૧) સાઈકલનું એકાદ અંગ તો ઘવાયેલું હોય, એટલે...
    જવાબ: સાઈકલનો એકાદ સ્પેરપાર્ટ બગડેલો હોય. (✓)

  • (૨) સાઈકલ ક્યારેક દગો દઈ દે કે ભૂમિશયન પણ કરાવી દે, એટલે...
    જવાબ: સાઈકલ ક્યારેક છેતરીને નીચે પણ પછાડે. (✓)

  • (૩) આખરે સાઈકલ પર પાછું આરોહણ થાય અને વરઘોડો આગળ ચાલે, એટલે...
    જવાબ: છેવટે સાઈકલ ઉપર સવાર થઈ અમે સૌ આગળ વધીએ. (✓)

  • (૪) સાઈકલ ચલાવવી એ આજે નગણ્ય ઘટના લાગે, એટલે...
    જવાબ: સાઇકલ ચલાવવી એ આજે મામૂલી ઘટના છે. (✓)

  • (૫) સાઈકલની આડોડાઈ પણ જેવી તેવી નહીં, એટલે...
    જવાબ: સાઈકલ હઠપૂર્વક આડા રસ્તે ચાલે છે. (✓)

૬. એકમમાં આપેલી પરિસ્થિતિને આધારે કોષ્ટકમાં વિગત પૂર્ણ કરો.

પરિસ્થિતિ સાઇકલ શીખવા/ચલાવવાનો લેખકનો અનુભવ સાઈકલ શીખવા/ચલાવવાનો તમારો અનુભવ
(૧) સાઈકલના દાંડિયા પર બેસવું. લોખંડના દાંડિયા પર બેસવું લેખકને અનુકૂળ નહોતું છતાં અદ્ભુત તક હોવાથી દુઃખ કળાતું નહોતું. હું લોખંડના દાંડિયા વગરની સાઈકલ ચલાવતો હતો તેથી મને વાગતું નહોતું.
(૨) સાઈકલ ઢાળમાં રમરમાટી કરતી દોડતી. લેખકના પેટમાં શેરડા પડી જતા અને હવાથી આંખો બંધ થઈ જતી છતાં ઘંટડી વગાડવાનું ચાલુ રહેતું. ઢાળમાં સાઈકલ ઝડપથી દોડે ત્યારે મને હવામાં ઊડવાનો રોમાંચક અનુભવ થાય છે અને હું બ્રેક પર કાબૂ રાખું છું.
(૩) સાઈકલની ચેઈન ઉતરી જવી. સાઈકલની ચેઈન સરખી કરવામાં લેખકનાં આંગળાં અને કપડાં ગ્રીસવાળાં થઈ જતાં. મારી સાઈકલની ચેઈન ઉતરી જાય ત્યારે હું જાતે ચેઈન ચઢાવું છું અને મારા હાથ કાળા થઈ જાય છે.
(૪) સાઈકલના ટાયર અને ટ્યૂબમાં પંક્ચર પડવું. પંક્ચર પડે ત્યારે સાઈકલ બાપડી થઈ જતી અને દોરીને પંક્ચરવાળા સુધી પહોંચાડવી પડતી. પંક્ચર પડે ત્યારે સાઈકલ ચલાવવી મુશ્કેલ બને છે અને દોરીને પંક્ચરવાળાની દુકાને લઈ જવી પડે છે.
(૫) સાઈકલ અથડાવાથી હાથપગનું છોલાઈ જવું. હાથ-પગ છોલાતાં લોહી નીકળે તો ઘરના ઠપકાની બીક લાગતી, એટલે ધૂળમાંથી સેપ્ટિક થાય તેની જાણ વગર કોરી ધૂળ લગાવી દેતા. પછડાવાથી હાથ-પગ છોલાય ત્યારે મને બહુ દુખાવો થાય છે અને હું ઘરે આવીને મમ્મી પાસે દવા લગાવડાવું છું.

૭. પ્રશ્નોના જવાબ લખો.

(૧) લેખક પોતાને ભાગ્યશાળી શા માટે માને છે?

જવાબ: સમવયસ્કોમાં લેખક પોતાને ભાગ્યશાળી માને છે કારણ કે તેમના કેશુમામા ચલાળાથી સાઈકલ લઈને આવ્યા હતા ત્યારે લેખકને સાઈકલના આગળના દાંડિયા પર બેસીને આખું ગામ ફરવા મળ્યું હતું.

(૨) લેખક માટે કયો અનુભવ ઉત્સુકતાભર્યો અને રોમાંચક હતો?

જવાબ: લેખક દાંડિયા પર બેસીને ગામ ફર્યા, સાઈકલ રમરમાટી કરતી દોડતી હતી, ઢાળમાં પેટમાં શેરડા પડતા હતા અને હવાથી આંખો બંધ થઈ જતી હતી છતાં સતત ઘંટડી વગાડવાનો અનુભવ તેમના માટે અત્યંત ઉત્સુકતાભર્યો અને રોમાંચક હતો.

(૩) લેખકને નાની સાઈકલો ગમતી મીઠાઈ જેવી કેમ લાગતી હશે?

જવાબ: બાળકોને મીઠાઈ ખૂબ વહાલી હોય છે, તેવી જ રીતે લેખક અને તેમના મિત્રોને સાઈકલ ચલાવવાનું ભારે આકર્ષણ હતું. સાવરકુંડલાના વહોરાજીના સ્ટોરમાં આવેલી બે નાની સાઈકલો તેમના માપની હોવાથી તે ચલાવવાની લાલચમાં તે તેમને ગમતી મીઠાઈ જેવી લાગતી હતી.

(૪) ગામડાના કાચા રસ્તા પર સાઈકલ ચલાવતી વખતે લેખકને કઈ કઈ અડચણો આવી હતી?

જવાબ: ગામડાના કાચા અને ધૂળિયા રસ્તા પર ટાયરમાં કાંટા વાગવાથી પંક્ચર પડતું, રસ્તાના મોટા ખાડાને કારણે સાઈકલ કૂદકો મારતી અને નીચે પછાડતી, રસ્તા વચ્ચેના પથ્થર સાથે પૈડું અથડાઈને વાંકું થઈ જતું તેમજ સાઈકલની ચેઈન વારંવાર ઊતરી જતી જેવી અડચણો લેખકને આવતી હતી.

(૫) લેખકને સાઈકલ ચલાવવાનો ખરો આનંદ ક્યારે મળતો?

જવાબ: સાઈકલ ચલાવવાનો ખરો આનંદ પડીએ નહીં એમાં નહોતો, પરંતુ સાઈકલને પુરપાટ દોડાવી શકાય, એક હાથ હૅન્ડલ પરથી લઈ લેવા છતાં સાઈકલ ચાલતી રહે અને જોનારા સામે વિજયની નજર ફેંકીને આગળ વધવામાં લેખકને ખરો આનંદ મળતો.

(૬) કઈ કઈ ઘટનાઓ લેખકના બાળપણને મહિમામય બનાવે છે?

જવાબ: સાઈકલ પર પ્રથમવાર બેસવું, સાઈકલ પર હાથ ફેરવવો, સાઈકલ ચલાવવી, તેમાં થતું ભૂમિપતન (નીચે પડવું), હાથ-પગ છોલાવા ને આખરે સાઈકલ ઉપર કાબૂ મેળવવો - આ બધા પ્રથમ અનુભવોની અનન્યતા લેખકના બાળપણને મહિમામય બનાવે છે.

(૭) લેખકનું મોં ક્યારે રોવા જેવું થઈ જતું? કેમ?

જવાબ: જ્યારે બજાર વચ્ચે સાઈકલ પરથી પડી જવાની હાણ ખાસ્સી લાગતી અને ચોરે બેઠેલા લોકો 'ફિલમ ઉતારે' (ફજેતી કરે કે હસે) ત્યારે લેખકનું મોં રોવા જેવું થઈ જતું, કારણ કે કોઈ ન જુએ તેવી ખળાવાડમાં પડ્યા હોય તો વાંધો નહોતો પણ લોકોની વચ્ચે પડવામાં તેમને ખૂબ શરમ આવતી.

(૮) લેખકને સાઈકલની આડોડાઈનો અનુભવ કેવી રીતે થયો?

જવાબ: સામેથી ભેંસ આવતી હોય અને બાજુમાં રસ્તો ખુલ્લો હોવા છતાં ભેંસ લેખકની બાજુ જ વળતી. લેખક સાઈકલ ભીંત બાજુ લેતા જાય અને અંતે રસ્તો ન રહેતાં સાઈકલ ધડામ કરતી ભીંત સાથે ભટકાય અને હાથ-પગ છોલાઈ જાય. આમ સાઈકલની આડોડાઈનો અનુભવ લેખકને થતો.


૮. આપેલા મુદ્દાને આધારે જૂની સાઈકલની આત્મકથા લખો.

એક જૂની સાઈકલની આત્મકથા

મારો જન્મ શહેરની એક મોટી સાઈકલ ફેક્ટરીમાં થયો હતો. ત્યાં મારાં વિવિધ અંગોને જોડીને મને એક સુંદર અને આકર્ષક રંગની સાઈકલનું રૂપ આપવામાં આવ્યું. ત્યારપછી મને વેચાણ માટે બજારની એક મોટી દુકાનમાં લાવવામાં આવી. દુકાનમાં હું ખૂબ જ સુંદર દેખાતી હતી. થોડા દિવસો પછી એક પિતા તેમના બાળકના જન્મદિવસની ભેટ આપવા માટે મને ખરીદી ગયા. જ્યારે બાળકે મને જોઈ, ત્યારે તેની ખુશીનો કોઈ પાર નહોતો. બાળકની એ ખુશી જોઈને હું પણ ખૂબ રોમાંચિત થઈ.

શરૂઆતમાં બાળકે મને ખૂબ સાચવી અને હું તેને શાળાએ જવા, મિત્રો સાથે રમવા જવા વગેરે અનેક કામોમાં મદદરૂપ થવા લાગી. પરંતુ જેમ જેમ સમય વીતતો ગયો, તેમ તેમ હું મોટા અને તોફાની બાળકોના હાથમાં સપડાઈ ગઈ. તેઓ મને ખૂબ ખરાબ અને કાચા રસ્તાઓ પર ચલાવતા. ઘણીવાર મને રસ્તામાં પછાડી દેતા, જેના કારણે મને ખૂબ તોડફોડ અને નુકસાન વેઠવું પડ્યું. ખરાબ રસ્તા પર ચાલવાથી મારાં ટાયર ઘસાઈ ગયાં અને ચેઈન બગડી ગઈ. મને વારંવાર રિપેરિંગ માટે લઈ જવામાં આવતી, પરંતુ મારું રૂપ હવે સાવ બગડી ગયું હતું. છેવટે, હું સાવ જૂની અને ખખડધજ થઈ ગઈ એટલે તેમણે મને ભંગારમાં વેચી દીધી. આજે હું આ ભંગારવાડામાં પડી-પડી મારા એ રૂડા દિવસોને યાદ કરું છું, જ્યારે હું બાળકની માનીતી હતી.


૯. તમારા વર્ગની “સ્લો સાઈકલ” સ્પર્ધા યોજો. તે માટે તમે કેવી કેવી તૈયારી કરશો? કેવા નિયમો ઘડશો તેની યાદી તૈયાર કરો.

સ્લો સાઈકલ સ્પર્ધાની તૈયારી અને નિયમો

તૈયારીઓ:

  1. શાળાના મેદાનમાં સ્પર્ધા માટે એક યોગ્ય, સપાટ અને સીધો ટ્રેક (રસ્તો) તૈયાર કરીશું અને તેના પર ચૂનાથી લાઈન દોરીશું.
  2. સ્પર્ધામાં ભાગ લેવા માંગતા વિદ્યાર્થીઓનાં નામ નોંધીશું.
  3. સમય નોંધવા માટે શિક્ષકોને નિર્ણાયક (જજ) તરીકે આમંત્રિત કરીશું અને તેમની પાસે સ્ટોપવૉચની વ્યવસ્થા કરીશું.
  4. વિજેતાઓને આપવા માટે પ્રમાણપત્ર અથવા ઈનામની વ્યવસ્થા કરીશું.

નિયમોની યાદી:

  1. સ્પર્ધકે ટ્રેકની નક્કી કરેલી સીધી લાઈનની અંદર જ સાઈકલ ચલાવવાની રહેશે. લાઈનની બહાર જનાર આઉટ ગણાશે.
  2. સાઈકલ ચલાવતી વખતે સ્પર્ધકનો પગ જમીન પર બિલકુલ અડવો જોઈએ નહીં. પગ જમીન પર અડે તો સ્પર્ધક તરત આઉટ ગણાશે.
  3. સાઈકલ સાવ ઊભી રાખી શકાશે નહીં તેમજ સાઈકલ પાછળની તરફ ચલાવી શકાશે નહીં; તે સતત આગળની ગતિમાં હોવી જરૂરી છે.
  4. જે વિદ્યાર્થી સૌથી વધુ સમય લઈને (એટલે કે સૌથી ધીમે) નિર્ધારિત અંતર પૂરું કરશે તેને વિજેતા જાહેર કરવામાં આવશે.

૧૦. “સ્લો સાઈકલ સ્પર્ધા” વિશેની માહિતી ઈન્ટરનેટની મદદથી એકત્ર કરી અહેવાલ લખો અને વર્ગમાં ચર્ચા કરો.

અહેવાલ: રોમાંચક સ્લો સાઈકલ સ્પર્ધા

તારીખ: ૨૦ જાન્યુઆરી, ૨૦૨૬
સ્થળ: સરસ્વતી વિદ્યાલયનું મેદાન

અમારી શાળામાં તાજેતરમાં શારીરિક શિક્ષણ વિભાગ દ્વારા એક અનોખી "સ્લો સાઈકલ સ્પર્ધા" નું આયોજન કરવામાં આવ્યું હતું. સામાન્ય રીતે રેસમાં ઝડપથી દોડીને પ્રથમ આવવાનું હોય છે, પરંતુ ઈન્ટરનેટ પરથી પ્રાપ્ત માહિતી અનુસાર સ્લો સાઈકલ સ્પર્ધામાં ઉદ્દેશ્ય સાઈકલને સૌથી ધીમી ગતિએ ચલાવવાનો હોય છે. આ સ્પર્ધામાં ખેલાડીની ધીરજ, શારીરિક સંતુલન (બેલેન્સ) અને સાઈકલ પરનું નિયંત્રણ ચકાસવામાં આવે છે.

સ્પર્ધાની શરૂઆત આચાર્યશ્રીના હસ્તે લીલી ઝંડી બતાવીને કરવામાં આવી. ૫૦ મીટરના ટ્રેક પર સ્પર્ધકોએ પગ જમીન પર અડાડ્યા વિના અત્યંત ધીમી ગતિએ સાઈકલ ચલાવવાની હતી. વિદ્યાર્થીઓએ ભારે એકાગ્રતા અને સંતુલન દર્શાવ્યું હતું. ઘણા વિદ્યાર્થીઓ બેલેન્સ ગુમાવીને અથવા પગ જમીન પર અડી જવાથી આઉટ થઈ ગયા હતા. અંતે, ધોરણ ૮ ના વિદ્યાર્થી મિતેશે સૌથી વધુ સમય લઈને ટ્રેક પૂરો કર્યો અને તેને વિજેતા જાહેર કરવામાં આવ્યો. આ સ્પર્ધા જોવાની સૌને ખૂબ મજા આવી અને ધીરજ તથા સંતુલનનું મહત્ત્વ સમજાયું.


૧૧. સાઈકલ વિશેનું જોડકણું અથવા ઉખાણું બનાવીને લખો.

સાઈકલ વિશેનું ઉખાણું:

બે પૈડાં પર દોડું છું, નથી પીતી હું પેટ્રોલ,
પેડલ મારો તો ચાલું હું, બ્રેકથી કરું કંટ્રોલ.
ના ઘોંઘાટ, ના ધુમાડો, સૌને હું ગમતી,
બાળકોની હું પ્યારી, શેરીએ શેરીએ ભમતી.

બોલો હું કોણ?
(જવાબ: સાઈકલ)

૧૨. પ્રવૃત્તિ કરો અને સમજો.

  • (૧) તમારા હોઠ પરસ્પર અડે નહીં એ રીતે આપેલા શબ્દોનો ઉચ્ચાર કરો (મામા, બાપા, ફફડવું...):
    જવાબ: ના, હોઠ અડાડ્યા વગર આ શબ્દોનો સ્પષ્ટ ઉચ્ચાર કરી શકાતો નથી, કારણ કે 'પ', 'ફ', 'બ', 'ભ', 'મ' વગેરે ઓષ્ઠ્ય (હોઠ દ્વારા બોલાતા) વ્યંજનો છે, જેના ઉચ્ચાર માટે બંને હોઠ ભેગા થવા અત્યંત જરૂરી છે.

  • (૨) હવે તમારી જીભ દાંતને અડે નહીં એ રીતે નીચેના શબ્દોનો ઉચ્ચાર કરો (ધન, દાદા, થડ...):
    જવાબ: ના, જીભ દાંતને અડાડ્યા વગર આ શબ્દો બિલકુલ બોલી શકાતા નથી, કારણ કે 'ત', 'થ', 'દ', 'ધ', 'ન' વગેરે દંત્ય વ્યંજનો છે. તેમના સ્પષ્ટ ઉચ્ચાર માટે જીભનો આગળનો ભાગ ઉપરના દાંતને સ્પર્શ કરવો જ પડે છે.

  • (૩ અને ૪) આ પ્રવૃત્તિઓ પરથી સમજૂતી:
    જવાબ: ઉપરોક્ત પ્રવૃત્તિઓથી આપણને સ્પષ્ટ સમજાય છે કે આપણી ભાષાના ધ્વનિઓ (સ્વર અને વ્યંજન) ઉચ્ચારવા માટે મુખના જુદા જુદા ભાગો જેવા કે કંઠ, તાળવું, મૂર્ધા, દાંત અને હોઠનો ચોક્કસ ઉપયોગ થાય છે. હવા મુખપથ કે નાસિકાપથમાંથી બહાર આવતાં અવરોધાય ત્યારે વિવિધ વ્યંજનો ઉત્પન્ન થાય છે.