પાઠ ૧: પર્વત તારા

જવાબ: ઈશ્વરે આપણને આ સુંદર દુનિયા અને જીવન આપ્યું છે, તેનો આભાર માનવા તેમજ મનની શાંતિ અને સારા કાર્યો કરવાની પ્રેરણા મેળવવા માટે આપણે પ્રાર્થના કરીએ છીએ.

જવાબ: મને નદી કિનારે, પર્વતો પર, હરિયાળા જંગલોમાં અને દરિયા કિનારે જવું ગમે છે, કારણ કે ત્યાં કુદરતી સૌંદર્ય, શાંતિ અને શુદ્ધ હવા મળે છે.

જવાબ: મેઘધનુષ્ય ચોમાસામાં વરસાદ પડ્યા પછી આકાશમાં જોવા મળે છે. તેમાં જાનીવાલીપીનારા (જાંબલી, નીલો, વાદળી, લીલો, પીળો, નારંગી, રાતો) એમ સાત રંગો હોય છે અને તે ખૂબ જ સુંદર દેખાય છે.

જવાબ: આ બધી કુદરતી રચનાઓ છે. પૃથ્વીના પેટાળમાં થતી ભૌગોલિક પ્રક્રિયાઓ, જ્વાળામુખી, ધરતીકંપ અને વરસાદના પાણીના વહેણને કારણે હજારો વર્ષોની પ્રક્રિયાઓ બાદ નદી, સરોવર, દરિયો અને પર્વતો બન્યા હશે.

જવાબ: ઈશ્વર આપણા પરમપિતા છે અને તેમની સાથે આપણો ખૂબ જ નજીકનો, પ્રેમભર્યો અને આત્મીય સંબંધ છે. આ અતૂટ પ્રેમ અને આત્મીયતા દર્શાવવા માટે જ આપણે ઈશ્વરને “તું” કહીને સંબોધીએ છીએ.

જવાબ: (બ) ફૂલોની સુવાસ અને રંગ એ કુદરતી ભેટ છે.

જવાબ: (ક) તણખલાંને તારનાર અને ઝરણાંના અવાજમાં ઈશ્વર તું જ છે.

જવાબ: (અ) મારી જીવનનૈયાને કોણ ચલાવતું હશે?

સમજૂતી: કવિ ઈશ્વરને કહે છે કે હે પ્રભુ! તું રાડ, ગર્જના (ત્રાડ) અને પ્રેમના લાડની સાથે, તેમજ મોરપીંછના મધુર સૂર રૂપે અમારી સાથે સંતાકૂકડી રમતો હોય એમ ક્યારેક સાવ નજીક તો ક્યારેક દૂર હોય એવો ભાસ થાય છે.

જવાબ: કવિ પ્રકૃતિમાં ઈશ્વરના (ભગવાનના) દર્શન કરે છે.

જવાબ: કવિ સરોવરને ભગવાનની આંખ ગણે છે.

જવાબ: "વિશાળ દિલ" હોવું એટલે દરિયાની જેમ ખૂબ ઉદાર અને મોટું હૃદય હોવું.

જવાબ: મેઘધનુષ્ય અને મોરપીંછ બંનેમાં કુદરતે પૂરેલાં વિવિધ અને સુંદર રંગો હોય છે.

જવાબ: દિવસે સૂર્ય દેખાય છે અને ચંદ્ર છુપાઈ જાય છે, જ્યારે રાત્રે ચંદ્ર દેખાય છે અને સૂર્ય છુપાઈ જાય છે. આ કુદરતી ક્રમના કારણે તેઓ સંતાકૂકડી રમતા હોય એવું લાગે છે.

જવાબ: પીવાના પાણીની અછત સર્જાય, ખેતી ન થઈ શકે અને પૃથ્વી પર સજીવ સૃષ્ટિનું અસ્તિત્વ જોખમમાં મુકાય.

જવાબ: આપણને શુદ્ધ હવા (પ્રાણવાયુ) અને વરસાદ ન મળે, જેના કારણે પર્યાવરણનું સંતુલન ખોરવાઈ જાય.

જવાબ: પૃથ્વી પર ચારેતરફ અંધકાર અને અત્યંત ઠંડી છવાઈ જાય, અને ગરમી-પ્રકાશ વિના સજીવ સૃષ્ટિ બરફની જેમ થીજી જાય.

જવાબ: વનસ્પતિઓમાં પરાગનયન અટકી જાય, આહારકડી (Food chain) તૂટી જાય અને પર્યાવરણનું ચક્ર નાશ પામે.